Joint Statement

Provision of cash assistance to asylum seekers in Greece must resume immediately

26th February 2026

See English version below

Κοινή Δήλωση: Άμεση αποκατάσταση του προγράμματος καταβολής οικονομικού βοηθήματος στους αιτούντες άσυλο

Οι αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα δεν έχουν λάβει το προβλεπόμενο από την νομοθεσία/ Ευρωπαικη νομοθεσία από τον Απρίλιο του 2024. Οι συνεχείς καθυστερήσεις έχουν αφήσει τους αιτούντες άσυλο χωρίς οικονομικό βοήθημα για σχεδόν 21 μήνες, στερώντας τους ουσιαστικά το δικαίωμα σε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Αν και η καταβολή του βοηθήματος αποκαταστάθηκε προσωρινά κατά τους πρώτους μήνες του 2025, η καταβολή ήταν μη συνεπής, και από τον Μάιο του 2025 και έπειτα κανένας δικαιούχος δεν έχει λάβει οικονομικό βοήθημα. Μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει καμία ενημέρωση από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου ούτε για τα αίτια της μη καταβολής ούτε για τον χρόνο αποκατάστασης του προγράμματος.

Το μηνιαίο οικονομικό βοήθημα αποσκοπεί στη συμπλήρωση των υλικών συνθηκών υποδοχής, όπως στέγαση και διατροφή καθώς και στην υποστήριξη των αιτούντων άσυλο για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών. Πρόκειται για υποχρέωση του ελληνικού κράτους, θεσμοθετημένη τόσο από το δίκαιο της ΕΕ όσο και από την ελληνική νομοθεσία, και όχι για εύνοια ή χάρη.

Οι υπογράφουσες οργανώσεις παρέχουν υπηρεσίες σε αιτούντες άσυλο που διαμένουν σε δομές φιλοξενίας προσφύγων σε όλη την Ελλάδα. Αρκετοί έχουν αναφέρει συστηματικές δυσκολίες και έντονη ψυχολογική πίεση ως αποτέλεσμα της σχεδόν διετούς διακοπής της οικονομικής βοήθειας. Γνωρίζουμε αρκετά άτομα και οικογένειες, συμπεριλαμβανομένων ευάλωτων ατόμων, που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της διακοπής του οικονομικού βοηθήματος, με άμεσο αντίκτυπο στην αξιοπρεπή τους διαβίωση. Η απουσία αυτής της ελάχιστης βοήθειας καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την κάλυψη βασικών αναγκών, περιορίζοντας την πρόσβαση στην ιατρική φροντίδα και, σε πολλές περιπτώσεις, καθιστώντας αδύνατη την αγορά απαραίτητων φαρμάκων.

Από το 2021, το οικονομικό βοήθημα έχει ήδη μειωθεί στο μισό, με την αιτιολογία ότι παρέχεται σίτιση στις δομές υποδοχής μέσω υπηρεσιών catering. Ωστόσο, το φαγητό που διανέμεται είναι συχνά ανεπαρκές σε ποσότητα και ποιότητα, δεν συνάδει με τις πολιτισμικές διατροφικές συνήθειες και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες ατόμων με ειδικές διατροφικές απαιτήσεις, όπως παιδιά, έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες και άτομα με διαβήτη. Ως αποτέλεσμα, πολλοί αιτούντες άσυλο βασίζονται στο χρηματικό βοήθημα ακόμη και για την κάλυψη των πιο βασικών καθημερινών διατροφικών τους αναγκών.

Επιπλέον, οι αιτούντες άσυλο καλούνται να καλύπτουν με δικά τους μέσα το κόστος ειδών προσωπικής υγιεινής, καθώς δεν έχουν δωρεάν πρόσβαση σε βασικά είδη όπως σαπούνι, σαμπουάν, σερβιέτες, πάνες κ.α.. Πρόκειται για απολύτως απαραίτητα αγαθά, ιδίως για γυναίκες και παιδιά, για τη διασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης. Και ενώ έχει διακοπεί η οικονομική βοήθεια που είναι απαραίτητη για την κάλυψη αυτών των αναγκών, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για εναλλακτικούς μηχανισμούς κάλυψης αυτών των αναγκών, όπως η συστηματική διανομή ειδών πρώτης ανάγκης εντός των δομών φιλοξενίας.

Οι περισσότερες δομές, τόσο στην ενδοχώρα όσο και στα νησιά, βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές, μακριά από βασικές υπηρεσίες και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που παρέχουν κοινωνική και νομική υποστήριξη. Η έλλειψη οικονομικής βοήθειας επιδεινώνει περαιτέρω αυτές τις δυσκολίες, στερώντας τους τη δυνατότητα να καλύπτουν τα έξοδα μετακίνησής τους προς αυτές τις υπηρεσίες. Στη Σάμο, η Κλειστή Ελεγχόμενη Δομή (ΚΕΔ) βρίσκεται 7 χλμ από την πλησιέστερη πόλη και κόστος 4 ευρώ με λεωφορείο μετ' επιστροφής. Χωρίς οικονομική βοήθεια, τα άτομα που λαμβάνουν υπηρεσίες από την οργάνωση «I Have Rights» ανέφεραν ότι περπατούν 14 χλμ για να φτάσουν στις υπηρεσίες στο Βαθύ Σάμου και να επιστρέψουν ξανά στο καμπ. Η οργάνωση «I Have Rights» έχει καταγράψει επανειλημμένα προβλήματα με τις συνθήκες διαβίωσης στην κλειστή δομή – περιλαμβανομένης της έλλειψης κατάλληλων χώρων για μαγείρεμα καθώς και μακροχρόνιες ανησυχίες σχετικά με την ποσότητα και την ποιότητα του φαγητού στην ΚΕΔ Σάμου. Η μη καταβολή του οικονομικού βοηθήματος έχει επιδεινώσει αυτά τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα.

Στη Βόρεια Ελλάδα, οι περισσότερες δομές φιλοξενίας βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές, και μόνο με τη χρήση μέσου μαζικής μεταφοράς μπορούν να φτάσουν στα πλησιέστερα αστικά κέντρα. Ακόμη και στο καμπ της Νέας Καβάλας στο Κιλκίς, πρέπει να περπατήσουν 10 χλμ για να πάνε στο Πολύκαστρο, όπου μπορούν να έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, και να γυρίσουν. Άλλες δομές, όπως αυτή της Σιντικής, βρίσκονται περίπου 40 χλμ μακριά από την πόλη των Σερρών και 108 χλμ από το αρμόδιο γραφείο ασύλου στη Θεσσαλονίκη. Χωρίς μέσα μεταφοράς και οικονομική βοήθεια, απαραίτητη ακόμα και για βασικές μετακινήσεις, οι αιτούντες άσυλο ζουν σε συνθήκες απόγνωσης και απομόνωσης.

Το Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης της ΕΕ (AMIF) χρηματοδοτεί το πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας. Το ταμείο αυτό έχει ως στόχο να υποστηρίξει την Ελλάδα στην εκπληρώσει της νομικής της υποχρέωσης για παροχή υλικών συνθηκών υποδοχής στους αιτούντες άσυλο, δισφαλίζοντας αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

Παρότι η κατάσταση έχει καταστεί ιδιαίτερα κρίσιμη τους τελευταίους 21 μήνες, τα προβλήματα στις καταβολές του οικονομικού βοηθήματος δεν είναι νέα. Αντιθέτως, είναι διαρκή, από το 2021, όταν το κράτος ανέλαβε την ευθύνη για την καταβολή τους. Τα τελευταία πέντε χρόνια, το ζήτημα έχει αναδειχθεί επανειλημμένα μέσω δημόσιων δηλώσεων οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2021, τον Μάρτιο του 2022, τον Σεπτέμβριο του 2024 και τον Μάρτιο του 2025, καταδεικνύοντας τις συστηματικές και συνεχείς αδυναμίες διαχείρισης των πληρωμών. Ανεξάρτητα από τους λόγους της ανεπίτρεπτης καθυστέρησης, το αποτέλεσμα είναι η παράβαση των καθηκόντων του κράτους και η απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση των αιτούντων άσυλο. Κατά τους τελευταίους 21 μήνες, παρατηρείται κλιμάκωση αυτών των χρόνιων προβλημάτων, επιτείνοντας περαιτέρω την πίεση που ασκείται στους αιτούντες άσυλο σε ολόκληρη τη χώρα.

Ζητάμε από το Ελληνικό Κράτος την:

Άμεση καταβολή του οικονομικού βοηθήματος στους αιτούντες άσυλο
Διασφάλιση ότι οι αιτούντες άσυλο θα λάβουν αναδρομικές πληρωμές για το διάστημα από τον Μάιο του 2024 έως τον Ιανουάριο του 2026, ακόμη και στις περιπτώσεις που εντωμεταξύ, έχουν λάβει διεθνή προστασία
Διασφάλιση ότι η καταβολή του οικονομικού βοηθήματος θα γίνεται αμέσως μετά την κατάθεση της αίτησης ασύλου

Ζητάμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη:

Λήψη μέτρων για τη σωστή διαχείριση των κονδυλίων για την οικονομική βοήθεια που διατίθενται στην Ελλάδα από την ΕΕ, ώστε να εκπληρώνει τις νομικές της υποχρεώσεις για παροχή αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης και τα άτομα που αιτούνται διεθνή προστασία να λαμβάνουν την υποστήριξη που χρειάζονται για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών.

Υπογράφουν:

I Have Rights

Mobile Info Team

Equal Legal Aid

Avocats Sans Frontières France

Human Rights Legal Project

Fenix Humanitarian Legal Aid

Border Violence Monitoring Network

Intereuropean Human Aid Association

Samos Volunteers

Refcheckpoint - Θετικη Φωνη

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ)

INTERSOS HELLAS

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών

Legal Centre Lesvos

Equal Rights Beyond Borders

Κέντρο για τα Έμφυλα Δικαιώματα και την Ισότητα - ΔΙΟΤΙΜΑ

Collective Aid

CPT - Aegean Migrant Solidarity

Project Armonia

Boat Refugee Foundation

HIAS Greece

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Inter Alia

Mazí Housing

European Lawyers in Lesvos (ELIL)

Jesuit Refugee Service (JRS) Greece

International Rescue Committee (IRC) Hellas

Refugee Legal Support (RLS)

Changemakers Lab

EmpowerVan

Northern Lights Aid

Joint Statement: Provision of cash assistance to asylum seekers in Greece must resume immediately

Asylum seekers in Greece have not received regular cash assistance payments since April 2024. The cash cards are used for the payment of the monthly allowances, to which asylum seekers are legally entitled. These continued delays have left people without a consistent income for almost 21 months, effectively denying asylum seekers their legal right to dignified living conditions. Although cash payments briefly resumed during the first months of 2025, their provision has been inconsistent, and since May 2025, no allowance has been provided at all. To date, there has been no communication from the Greek Ministry of Migration and Asylum on the cause of these interruptions, nor a clear update on when the cash assistance payments will resume.

The monthly allowance is intended to complement material reception conditions, such as housing and food and to support asylum seekers in meeting their basic needs. It is an obligation of the Greek state, enshrined in both EU and Greek law, and not a favour or a discretionary benefit.

The undersigned organisations work with asylum seekers accommodated in refugee camps across Greece. People have reported ongoing difficulties and distress over this nearly 2-year-long interruption in cash assistance. We are aware of numerous individuals and families, including people with vulnerabilities, who have reported severe and negative consequences due to the lack of cash assistance, severely impacting people's ability to live with dignity. The lack of this minimal assistance makes it extremely difficult for people to meet their basic needs. Access to medical care is generally limited, and people are often unable to purchase essential medicines.

Since 2021, the allowance has been reduced by half on the grounds that food is provided in reception facilities through catering services. However, the food provided is often insufficient, of poor quality, culturally inappropriate, and most often fails to meet the needs of people with specific dietary requirements, including children, pregnant or lactating women and people living with diabetes.

In addition, asylum seekers are expected to cover the cost of personal hygiene items, as essential products such as soap, shampoo, sanitary pads, diapers, and similar items are consistently not provided. These are particularly basic necessities for women and children and are essential to ensuring dignified living conditions. Moreover, while cash assistance is not provided, there are no consistent alternative provisions in place to cover these basic needs through additional in-kind support within the reception facilities.

Most camps on both the Greek mainland and islands are in extremely remote locations, locations that are often far away from both essential services and NGOs providing social and legal support. The lack of cash assistance further exacerbates these challenges by removing people's ability to pay for transport to access these services. In Samos, the Closed Control Access Centre (CCAC) is located 7km from the nearest town and costs 4 euro return on the bus. Without cash assistance, asylum seekers on Samos have reported regularly walking the 14km round trip to access service in Vathy. NGOs have consistently documented issues with the condition in the camp- including the lack of cooking facilities in areas for single individuals and longstanding concerns regarding both the standards and quality of food available in the CCAC. The absence of cash payments has exacerbated these pre-existing issues with the reception conditions in the Samos CCAC.

In Northern Greece, almost all reception camps are located in remote areas, requiring residents to rely on bus transportation to reach the nearest urban centres. Even in the Nea Kavala camp in Kilkis, the town of Polykastro, where basic services are available, is a 10 km round trip away. Other camps, such as Sindiki, are located approximately 40km from the city of Serres, a distance that is impossible to cover on foot, and 108km from the competent asylum office in Thessaloniki. Deprived of transportation and denied cash assistance even for basic travel needs, asylum seekers are left in conditions of despair and isolation.

The EU Asylum, Migration and Integration Fund (AMIF) continues to finance the cash assistance programme. The fund is intended to allow Greece to meet its legal obligations to provide material reception conditions to asylum seekers, which enable people to obtain a dignified standard of living.

While the situation has become particularly critical over the past twenty one months, problems with cash assistance payments have been prevalent in Greece since 2021 when the government took over the responsibility of their provision. Over the past 5 years, this issue has been raised in multiple NGO Statements in October and November 2021, March 2022, September 2024 and March 2025, highlighting persistent and systematic failures in the administration of the cash assistance payments across Greece. Whether this situation results from mismanagement or constitutes a deliberate policy choice arising from an increasingly restrictive migration policy, one that seeks to punish and dehumanise asylum seekers in order to serve as a deterrent, the inevitable outcome is the same: asylum seekers are subjected to inhuman and degrading treatment. The last twenty one months have seen a significant escalation of these ongoing issues, placing additional pressure on asylum seekers across Greece.

Demands to the Greek State:

Immediately resume payments of cash assistance to asylum seekers
Ensure that applicants receive backdated payments for the months of May 2024 to January 2026, even in cases where they have in the meantime received international protection
Ensure that cash assistance payments are made immediately following registration of an asylum claim

Demands to the European Commission:

Take action to ensure that EU funds disbursed for the purpose of cash assistance are properly managed by Greece, such that it meets its legal obligations, and people seeking international protection receive the support that they need to meet their basic human needs

Signed: